Chelsea werkt als doktersassistente cardiologie binnen het ETZ. Ze heeft 4 kinderen en besloot na haar derde zwangerschap een bariatrische operatie te ondergaan. Eén jaar na de operatie werd ze voor de 4e keer zwanger.
Chelsea
Waarom heb je de keuze hebt gemaakt voor een bariatrische operatie?
Chelsea vertelt: “Ik ben mijn hele leven te zwaar geweest. Ik zeg altijd: ‘ik ben als grote baby geboren’. Als kind en puber was ik te zwaar en ik had nooit de juiste handvatten voor een gezonde levensstijl. Ik at ongezond en was ook een emotie-eter. Op mijn twintigste leerde ik mijn man kennen. Bij hem werd altijd gezond gegeten. Ik lustte niks, maar raakte bekend met gezonde eetgewoonte en vond dit steeds lekkerder. Je smaak moet je ontwikkelen. Ik vond het zelfs leuk om te koken en ik lust nu gezonde dingen.”
Waar liep je tegenaan?
Hoewel ik met eten dus goed op weg was, kreeg ik de kilo’s er zelf niet af. Ik woog 160 kg. Voor sporten was ik te zwaar. Als ik de oudste van school moest halen, moest ik de hele dag rustig aan doen, anders redde ik dit conditioneel niet. Als ik 20 minuten had gelopen, moest ik echt zitten en bijkomen. Ik werd dus echt beperkt.
Na je operatie werd je voor de 4e keer zwanger, hoe was dat?
Een jaar na de operatie werd ik zwanger. Ik woog vóór die zwangerschap nog maar 90 kilo. Dat was mijn laagste gewicht tijdens een zwangerschap. Het was dan ook mijn makkelijkste fysieke zwangerschap en een zwangerschap zonder complicaties. Eten was wel lastig. Tijdens de zwangerschap bleef ik afvallen, maar ik werd goed gemonitord en het kindje groeide goed. Ik moest wel in het ziekenhuis bevallen, omdat je na een bariatrische ingreep meer risico hebt op nabloedingen. Maar alles is goed gegaan.
Voor welke bariatrische operatie heb jij gekozen?
Ik heb een maagverkleining gehad (Gastric Bypass). Ik keek eigenlijk wel uit naar de operatie en de narcose. Met drie kinderen denk je: ‘even lekker slapen’, zegt Chelsea lachend. Ik heb dan ook lang geslapen na de narcose.
Hoe heb je het herstel ervaren na de operatie?
De operatie verliep goed en ik voelde me gauw weer sterk. Ik mocht al snel vaste voeding eten en begon meteen met het ‘nieuwe eten’. Ik heb geen hongergevoel meer en dat helpt mij enorm. Ik houd me strikt aan de zes eetmomenten. Als ik dat niet doe, voel ik me slap.
Na drie weken ging ik alweer aan het werk. Ik startte met een nieuwe baan bij het ETZ. Ik moest mijn witte pak passen, maar de grootste maat paste mij niet. Dat vond ik verschrikkelijk. Ze wilden een broek op maat maken, maar ik wist zeker dat die broek mij over een paar weken zou passen. De eerste maand was ik tenslotte al 17 kg afgevallen.
Hoe gaat het nu met je?
Echt alles is veranderd. Mijn hele leven is 360 graden gedraaid. Ik ben zoveel actiever. Ik sport 2 tot 3 keer in de week. Ik loop hard en doe ook nog aan krachttraining. Nooit gedacht dat ik dit allemaal zou kunnen. Voordat ik geopereerd werd, zei ik, als ik iets nodig had van zolder, tegen mijn man: ‘kun jij dat even pakken?’ De trap op en af was al te veel voor mij. Nu loop ik gewoon zelf naar boven. Binnen het Obesitas Centrum bieden ze tot 5 jaar na de operatie ondersteuning aan. Ik heb dat vooralsnog niet nodig. Maar ik weet dat ik aan de bel kan trekken als ik vragen heb. Dat geeft een fijn gevoel.
“Echt alles is veranderd. Ik ben zoveel actiever.”
Chelsea
Wil je mensen met obesitas nog iets meegeven aan advies?
Doe research, praat met mensen die overgewicht hebben of wellicht een operatie hebben ondergaan. Ik vind het ook leuk als mensen mij vragen stellen naar aanleiding van mijn operatie. Ook op sociale media vind je allerlei groepen met betrekking tot dit onderwerp. Probeer een maatje te vinden waar je tips van kunt krijgen. Uiteindelijk ben ik naar de huisarts gegaan en heb ik met haar de mogelijkheden besproken. Ik ben nu 3 jaar verder en 90 kilo afgevallen. Ik ben veel zelfverzekerder. Mensen kijken mij niet meer na. Ik zit gewoon lekker in mijn vel.